W góry z niemowlętami: w jakim wieku i na jakiej wysokości?

Nie istnieją ograniczenia wiekowe dotyczące wyjazdu w góry z niemowlęciem – wszystko zależy od wysokości, jaką planujemy osiągnąć. Pytanie, które należy sobie zadać, brzmi więc: do jakiej wysokości można bezpiecznie zabrać dziecko?



• Z niemowlętami w wieku 1 miesiąca najlepiej nie przekraczać 1500 metrów n.p.m.

• Po ukończeniu 2. miesiąca życia i do 2 lat, zaleca się pozostać poniżej 2000 metrów, najlepiej po wcześniejszym etapie aklimatyzacji na mniejszej wysokości (do 1000 m), lub osiągać wysokość stopniowo – etapami dziennymi, pozwalając organizmowi dziecka przyzwyczaić się do zmian.

• W wieku od 2 do 5 lat można dotrzeć na wysokość powyżej 2000 metrów, a nawet do 2500–3000 metrów, ale zawsze należy uważnie obserwować, czy dziecko nie odczuwa żadnych dolegliwości.

W przypadku rozpoznanych chorób układu oddechowego lub krążenia u dziecka, konieczna jest konsultacja z pediatrą przed wyjazdem.

Jeśli planujecie wakacje w górach z niemowlęciem, bardzo ważne jest stopniowe przyzwyczajanie się do wysokości, aby uniknąć gwałtownych zmian ciśnienia. Dzieje się tak dlatego, że wraz ze wzrostem wysokości stopniowo spada zawartość tlenu w powietrzu. Mniejsza ilość tlenu oznacza, że organizm musi pracować ciężej, by się przystosować – a u dzieci proces ten może być bardziej obciążający.

Podczas wjazdu w wyższe partie gór, niemowlę może odczuwać dyskomfort związany z tzw. „zatkanym uchem”, który powstaje na skutek różnicy ciśnień między uchem wewnętrznym a zewnętrznym – podobnie jak u dorosłych. Dziecko może wówczas wyrażać swoje niezadowolenie płaczem. W takich sytuacjach warto: zachęcić dziecko do połykania, dając mu smoczek podczas jazdy, robić przerwy w podróży, np. na karmienie piersią lub butelką,

zaplanować postój na posiłek, by stopniowo zwiększać wysokość i umożliwić dziecku łagodniejszą adaptację.

U dzieci choroba wysokościowa jest dość częstym zjawiskiem, szczególnie powyżej 2.500 m n.p.m. Nie zawsze jednak łatwo ją rozpoznać, ponieważ może objawiać się ogólnym złym samopoczuciem, bez wyraźnych symptomów. Oto najczęstsze objawy:

• brak apetytu
• nudności i wymioty
• rozdrażnienie
• problemy ze snem

Jeśli dziecko wykazuje te objawy lub zachowuje się inaczej niż zwykle, należy stopniowo zejść na niższą wysokość, uważnie obserwując jego stan i skontaktować się z lekarzem jak najszybciej.

Jak zapobiegać chorobie wysokościowej? Nie przekraczaj 2.000 m n.p.m. Wchodź na większe wysokości stopniowo, z przystankami na aklimatyzację. Unikaj korzystania z kolejek linowych i wyciągów na przewyższenia powyżej 1.500 m

Ochrona przed słońcem i odwodnieniem: używaj kremu z filtrem UV, załóż dziecku czapeczkę i okulary przeciwsłoneczne, zabierz dużo wody, by utrzymać odpowiedni poziom nawodnienia.

Jeśli Twoje dziecko jeszcze nie chodzi, zaleca się korzystanie z nosidełka – najlepiej wybrać model regulowany zarówno dla dziecka, jak i dla osoby noszącej. Dzięki temu unikniecie niewygodnych pozycji i będziecie mogli w pełni cieszyć się spacerem. Latem upewnij się, że dziecko nie jest przegrzane, a zimą – że jego nogi są dobrze osłonięte przed zimnem. Niektóre modele nosidełek pozwalają na noszenie starszego dziecka w pozycji na plecach, niczym w plecaku.

Jeśli dziecko porusza się już samodzielnie, bądź zawsze blisko niego, aby zapobiec ewentualnym upadkom i zwracaj uwagę na to, czego dotyka i co może chcieć zebrać – na przykład owoce, jagody lub grzyby.

Ogólnie rzecz biorąc, należy zwrócić uwagę na pewne zagrożenia:

Ukąszenia drobnych owadów: aby uniknąć ukąszeń podczas spacerów po lesie lub odpoczynku na łące, najlepiej zakładać dzieciom długie spodnie, skarpetki i zabudowane buty. Szczególną uwagę należy zwrócić na kleszcze, które często nie powodują bólu i mogą zostać zauważone dopiero podczas kąpieli. Kleszcze najczęściej lokują się na karku, za uszami, pod pachami lub na udach. Ważne jest, by usunąć je w całości, nie pozostawiając żadnych fragmentów w skórze. W razie wątpliwości lepiej udać się do lekarza lub na pogotowie. Warto mieć ze sobą specjalny aplikator po ukąszeniu, który natychmiast przynosi ulgę, oraz repelent w emulsji, który zapewni pełną ochronę przed komarami, kleszczami i innymi owadami, takimi jak bąki czy pszczoły.

Jagody, owoce i grzyby: często przyciągają dzieci żywymi kolorami, zachęcając do dotykania lub zrywania. Jednak nie wszystkie są jadalne. Dlatego należy pilnować, co dzieci biorą do rąk, i mieć przy sobie żel antybakteryjny. Pamiętaj również, że niektóre gatunki roślin i kwiatów, jak np. pokrzywy, mogą być drażniące lub trujące.

Urazy i stłuczenia: dzieci uwielbiają odkrywać świat, a góry to ku temu doskonała okazja. Warto wspierać w nich ducha przygody, jednocześnie ucząc je, jak unikać potencjalnych zagrożeń, które mogą prowadzić do upadków, drobnych urazów czy skaleczeń. Jeśli na trasie nie ma schroniska lub chatki górskiej, w której można uzyskać pomoc, zabierzcie ze sobą mini apteczkę z środkiem dezynfekującym, plastrami i bandażami na drobne rany.